21 apr. 2019

Umbach en zijn secretaris stellen zich voor


De troglodieten Umbach en zijn secretaris Amstel nemen de taak op zich om de aarde glutenvrij te maken. Voorwaar een zware opdracht. Er dreigt voor hen levensgevaar. Echter, zij zijn moedig en vrezen niets.

Abstract nr. 160419


15 apr. 2019

Kyoka : Wandelaars

Even wandelen
leek ons een goed idee
we gingen op weg
stapten duizenden passen
raakten tellend de weg kwijt

11 apr. 2019

Abstract 110419


Als ik dit werk al een naam zou geven (quod non) zou ik het "Allegria" noemen, blijdschap dus, vrolijkheid... Maar ik geef mijn abstracte ontwerpen nooit een naam. Wel een nummer, gebaseerd op de datum waarop het werk werd gemaakt. Dit is abstract nummer 110419.
Aquarel 20 x 30 cm op papier 300 gr , 30 x 40 cm.

10 apr. 2019

Beauvechain landschap


Een panorama geschilderd op 40 x 25 cm. Mooie verhouding, mooi formaat. Veel Vlamingen noemen Beauvechain bij zijn Vlaamse naam Bevekom. Aangezien de gemeente in Wallonië ligt, noem ik ze liever Beauvechain. Ik ga er vaak wandelen.

26 mrt. 2019

Abstract 08122014


Abstract nummer 08122014 - Ik geef mijn abstracte schilderijtjes nooit een naam, maar een nummer. Dat nummer slaat op de datum waarop het schilderijtje gemaakt werd. Dit schilderijtje is dus al bijna vijf jaar oud. Tussen het figuratieve door heb ik af en toe een enorme behoefte om wat abstract te maken.

23 mrt. 2019

Mijn collectie

Mijn collectie dagen wordt almaar groter
iedere dag komt er eentje bij
ze lijken soms op elkaar
toch zijn ze altijd anders

daarom stop ik alle ontdekte dagen
in mijn grote verzameldoos
en kijk ik uit naar nieuwe dagen
die ik nog niet tegenkwam

korte en lange dagen
vrolijke en droevige
rustige en opwindende
klare en donkere

al deel ik soms mijn dagen
met vriend of vijand of mijn lief
ik hou ze alle bij want
geen enkele wil ik missen

alleen zo zal op een dag
mijn collectie compleet zijn
dan zet ik het deksel op de doos
en stop voor altijd met verzamelen

21 mrt. 2019

Landschap met rotsblokken 10.11.18


Landschap met rotsblokken. Zomaar een landschap. Ik bestudeerde de techniek van John Blockley (1921-2002), een Brits aquarellist die een heel eigen stijl ontwikkelde.

Station Tienen


Toch alweer een jaar of zes geleden dat ik de perrons van het station in Tienen schilderde. Momenteel wordt het station helemaal gerenoveerd. Dit wordt dus een "historisch" beeld.

Verlaten hoeve


Verlaten hoeve.

Vervallen hoeve


Vervallen hoeve. Wat heeft er zich achter die muren ooit allemaal afgespeeld?

Selfie


Aquarel als middel om een ongewone selfie te schilderen. Man maakt van zijn handen een verrekijker en observeert de wereld.

20 mrt. 2019

Lucian Freud en de "Benefits supervisor sleeping"


Lucian Freud (1922-2011) werd onder meer bekend om de naakten die hij schilderde. Van een vrouw die duidelijk obees was, maakte hij een schilderij met de vreemde titel "Benefits supervisor sleeping". De vrouw heette Sue Tllley en woog 120 kg.
In 2008 werd het in New York voor meer 33,6 miljoen dollar ( = 29,6 miljoen euro). Het werk haalde daarmee het record van duurste werk van een kunstenaar die nog in leven was.
Ik vroeg me af of het de moeite loonde het olieverfschilderij van Freud in aquarel na te schilderen en maakte er vandaag als voorbereiding alvast deze gewassen tekening van. Zo heb ik nu een "echte" Freud om aan mijn muur te hangen.

19 mrt. 2019

Voor de storm (ingelijst).


Een aquarel oogt ingelijst veel aantrekkelijker. Vergelijk deze uitvoering met dezelfde aquarel hier net onder.

Voor de storm


Nog een werk naar een voorbeeld van de Britse kunstenaar Edward Seago. Moeilijker dan het vorige. Ik ben over het resultaat niet tevreden en ga het later nog eens overdoen. Wanneer je enkele keren hetzelfde onderwerp schildert, ontdek je de moeilijkheden en de oplossingen ervoor. Zo werkt het bij mij.

18 mrt. 2019

A farm in the south of England


Ik ontdekte onlangs de Britse kunstenaar Edward Seago (1910-1974) die enorm productief was en zowel met aquarel als met olieverf werkte. Aangezien het leerrijk is om werken van anderen na te schilderen, heb ik deze "Green's Farm" nageschilderd. Op het eerste gezicht en eenvoudig werk tot je eraan bezig bent...

17 mrt. 2019

Apotheek Bulteel Tienen


Apotheek Bulteel aan het Torsinplein in Tienen is waarschijnlijk de oudste apotheek van de stad. Op de monumentale deur, die als monument beschermd is, pronkt nog de naam van het pand: "A la Toison d'Or". Het hoekhuis dateert oorspronkelijk uit 1724.

Grote Bergstraat Tienen


Geen straatje is zo bekend als de Grote Bergstraat in Tienen. Het is één van de "toegangspoorten" tot de oude stad. Zoals de naam het zegt, Grote Bergstraat, is het klimmen tot je boven de Veemarkt bereikt. Beneden, links op de hoek, de oudste apotheek van de stad. Vandaag is Chris Bulteel er apotheker.

15 mrt. 2019

Tienen, de "gazettenwinkel"

Tienen, de "gazettenwinkel" op de hoek van de Minderbroedersstraat en de Wolmarkt

Tienen - 't Schip, Beauduinstraat

Tienen - 't Schip, Beauduinstraat

Tienen - Oud-Weeshuis


Tienen, voormalig weeshuis, Kapucijnenstraat

Tienen / Oorbeek - De oude pastorie

Tienen / Oorbeek - De vroegere pastorie in de Smisstraat.

Tienen - Kalkmarkt

Tienen - Kalkmarkr

Tienen - Molenstraat


Tienen- Molenstraat

Tienen - O.L.V.-ten-Steenkapel

Tienen - O.L.V.-ten-Steenkapel

Tienen - Leuvensestraat

Tienen - Leuvensestraat

Tienen - De "treppelkes"

Tienen - Nieuwstraat en de "treppelkes"

14 mrt. 2019

Zittend mobiel 24 oktober 2015


Spa - In de buurt van het casino. Ze zaten neer en toch waren ze mobiel. Zo geconcentreerd dat ze niet eens in de gaten hadden dat ik ze vanop amper twee meter afstand fotografeerde.

Vilvoorde 23 november 2006


Mannen van het spoor. Twee spoorwegmannen in opleiding. Die dag kregen ze als opdracht om met een stoomloc van Vilvoorde naar La Louvière te puffen. En ik mocht mee.

Leuven 16 september 2011


Het was net geen 10 uur. Tiensestraat in Leuven. Hij zat op een terrasje in de zon en las aandachtig zijn krant.

Waarom

De oude dichter
schrijft traag drie nieuwe verzen
ik lees en onthoud
waarom, zo vraag ik me af
telt hij de lettergrepen?

13 mrt. 2019

Abstract 13032019

Abstract nr. 13032019
 
Wie mijn abstracte tekeningen en aquarellen kent, weet dat ik nooit een naam geef aan een abstract werk. Abstract werk geef ik een nummer dat de datum bevat waarop het gemaakt is. In dit geval 13 maart 2019. Dus abstract nr. 13032019

Afscheid

Hier afscheid nemen
in de massa verdwijnen
nog even wuiven
zien we elkaar ooit weer
zijn we dan nog wie we nu zijn

Maan en zon

Maanlicht bestaat niet
de maan is een kringwinkel
waar de zon langskwam

Mus

Een mus in de tuin
de hele wereld in 't klein
ik als reiziger

Wind

De wind schrijft woorden
zinnen met komma's van licht
een wolk glijdt voorbij

Water

Water zoekt een weg
graaft een zandige bedding
schildert een landschap

Wind

Laat de wind waaien
de woorden die hij fluistert
vergaan in de nacht

Herfst

Het wordt al kouder
droog hout in huis voor later
ergens groeit een boom

Liedje

Oefenen of niet
een mus fluit nooit een liedje
het blijft bij gesjirp

11 mrt. 2019

Bij de dood van de koning

Een zeur, een plaag, een pest, een zaag
met zijn getoeter over pijn en leed en ongemak
over doodgaan, sterven en verdwijnen wat
drie keer hetzelfde was....

Wij, hovelingen, wij wisten...
klagers hebben zelden nood

De pijn zat in zijn geest
en niet in de koninklijke knoken
hij was een malade imaginaire
een blaaskaak van de ergste soort

 Hij wist niet dat wij wisten...
of dachten te weten

Hij ging maar door met aandacht vragen
en genoot van de respons
tot op een dag zijn hart 't begaf
zijn longen barstten
zijn lever scheurde
één oog zich voor altijd sloot
het andere nog wat haperde
alvorens daarna ook maar dicht te gaan
waarna zijn ziel ten hemel steeg

Hadden wij de hele tijd verkeerd gegokt?
Hadden wij hem misbegrepen?
Hoe konden wij weten wat hij mankeerde?

De condoleances klonken zoet en zacht
gevoelig en doordacht, zoals het moet
en werd verwacht:
hij was een goede koning geweest
die het land wijs en vaderlijk bestuurde
nooit had hij geklaagd over zijn innerlijk
noch lichamelijk lijden
een sterke persoonlijkheid
een voorbeeld voor de natie
en zo ging het maar door

De koning is dood, lang leve de koning!

Vaarwel, adieu

Een plaatsnaam die eindigde met -plage of zo
niet le-touquet-paris-plage, en ook niet dat
ellendige bercq-plage of dat verlaten fort-mahon-plage
neen, ik kan me de naam niet herinneren
maar op zich doet die naam er ook niet toe

Hoe dan ook, in dat ellendige gat, waar het ook moge
geweest zijn, er lag zand en schelpen en er waaide
een ruige wind die niet wilde gaan liggen
ja, daar, en nergens anders bereikten we het einde
van onze tocht door de wereld van het ongerijmde

Daar namen we afscheid, ook al was het louter in
gedachten en wisten we dat het vaarwel, adieu,
hier eindigt het, zich scherp voelen liet en sneed
in onze laatste krachten die welwillend smeekten
om een verzoening die niet meer komen zou

We zijn stilzwijgend teruggegaan naar dat hotel dat
zo uit een nouvelle vague film leek te komen en
waar ik voor de spiegel acteerde als voor een camera:
se séparer vaut mieux , mon amour, laat ons in vrede scheiden
en jij zei vanop de wc : ja, want tieren en schelden doet lijden

Abandoned fishing boat in Devon


Exmouth (Devon) in het zuiden van Engeland was vanaf 1870 een bekend vissersstadje aan de monding van de Exe. Na 1960 begon de monding op sommige plaatsen te verzanden en ontstonden brede, uitgestrekte stranden die veel vakantiegangers lokten. Voor de vissers echter werd het een drama, zij haalden niet voldoende diepgang en geraakten de haven niet meer uit. Zo werden rechts en links vissersboten achtergelaten en overgeleverd aan wind, regen, mist en erosie. De vissershaven van weleer werd een kleine haven voor plezierboten

10 mrt. 2019

Avond in Zierikzee

Verlichte straten
mensen haasten zich samen
naar hun verleden
ze kijken niet om
wat voorbij is, is voorbij
wat was het alweer?

De drinker tot zijn fles

Het doek gaat op voor
het toneel van groot verlangen,
ik oefen mijn monoloog,
voor minder ben ik niet te vangen.

De tafel, het glas, de wijn,
jij fles als hoer die lokt,
jij die weet dat ik vlucht
voor de pijn van het zijn.

Ik zou je graag vergeten,
maar keer op keer
rakel ik toch weer op
wat anderen mij om jou verweten.

Zo gaan dagen en nachten verloren
en zak ik nog dieper weg
in de kuil van vals verdriet
waar alleen de roes me kan bekoren.

Misschien, op een dag, is de zon in staat
mijn knoken en mijn hart te warmen,
en schenk ik mezelf haar gouden stralen
liever dan jouw bedorven ziel, fles die ik haat.

Tienen - De ochtend



Panorama van Tienen. 's Ochtends in het zonnelicht, gezien vanaf het spoorwegtalud.

Leuven - 22 november 2014


Drie vrienden op een bankje. Monseigneur P. Ladeuzeplein in Leuven.

Spa - 24 oktober 2015


Spa, de stad van het minerale water... Geen ongeluk, geen verwonding, geen gekte... Deze mevrouw wachtte bij de kapper op het vervolg van haar behandeling en was buiten even een sigaretje komen roken. Ze had er schik in.

9 mrt. 2019

Vreemden voor elkaar

Hoezeer we ook verlangden naar de horizon
en zochten naar een plek om aan te meren
hopend daar een thuis te vinden,
we bleven reizigers in een wereld
die ons niet welkom heette.

We hezen telkens weer de zeilen
van een schip dat ons naar nergens bracht,
maar koers hield omdat wij het wilden,
omdat wij vertrouwden op zon, maan en sterren.

Ofschoon we navigeerden met precisie,
liepen we vast waar zee zich zomaar oplost
en land ons dwong om op te geven,
ook al bleef de horizon een verre droom.

Wij bleven, op dat punt gekomen, vreemden
voor elkaar. Er was niets meer te vinden.
Ons zoeken was nutteloos geweest
in ijdel en hopeloos verlangen

Amsterdam 23 december 2012


Het was halfzes en al goed donker. Ideaal om avondfoto's te nemen. Een paartje op de hoek van een winkelstraat praat nog even alvorens afscheid te nemen. Enkele seconden nadat ik afdrukte liep hij links de hoek om, zij verdween naar rechts.

Sarlat 13 september 2014


Op reis, voor zaken of vakantie, fotografeer ik graag mensen zoals ik ze op straat tegenkom. Straatfotografie is een vorm van fotografie die helaas almaar moeilijker wordt door de strenge privacywetgeving. Moesten Robert Doisneau, André Kertész  of Henri Cartier-Bresson vandaag nog actief zijn, ze zouden wellicht vloeken om de vele beperkingen waarmee ze rekening zouden moeten houden maar die in hun tijd niet bestonden.
Deze foto nam ik in Sarlat (Dordogne, Frankrijk) rond de middag. Gewoon een koppel op een terrasje. 

Les toits de Paris


Er zijn al honderden afbeeldingen van Parijs gemaakt met als titel "Les toits de Paris". Er is een B&B die zo heet en er is een film met Michel Picoli in de hoofdrol die als titel "Les toits de Paris" meekreeg.
Vroeger bezocht ik voor mijn werk vaak de bekende Parijse uitgeverijen van boeken. Dikwijls kon ik daarbij vanuit stoffige achterkamertjes over de daken kijken. Ik vond het een wereld op zich en blijf het een aantrekkelijk onderwerp om te tekenen en te schilderen.

Gebergte

Waar het land vlak is
waar men van 't gebergte droomt
zijn de pieken 't hoogst

Of ik wist?

Of ik wist wanneer de spiegel
mij zou tonen hoe ik was
en niet zoals ik werd gezien
door wie dromend tuurde in de mist?

Ik keek in een andere spiegel
die mij beelden en verhalen toonde
waarvan ik de regie strak
in eigen handen hield.

Tot op een dag of was het een nacht,
doorgebracht met eindeloos gedaas,
de spiegel brak en ik verbaasd in mezelf
de man herkende die naar de scherven keek.

Ik ga niet naar het Smak

Ik las gisteren in Knack een interview met Smak-directeur Philippe Van Cauteren, de opvolger van Jan Hoet. In dat interview alle namen van wie vandaag volgens Van Cauteren in een museum niet mag ontbreken. Een tiental namen van kunstenaars die ik nog niet gehoord gehad. Verjekkeme, dacht ik, ik moet dringend naar het Smak in Gent om al dat moois te ontdekken. Ter voorbereiding begon ik alvast op internet één voor één het werk van die mij onbekende kunstenaars te bekijken. Ik kwam tot de vaststelling dat hun werk (nou ja, werk!) me niets zei. Ik vond het rommel. Charlatanisme. In de stijl van Hoet. Van Cauteren is een nieuwe Hoet. Bijna had ik geschreven "Hoer". 

Voor het gemak en het comfort.

Voor het gemak en het comfort zal ik van deze blog mijn enige blog maken, met uitzondering van de "Kajaktochten". Die laatste zal een eigen bestaan blijven leiden.
De blog "Pieter Dewever" zal mijn tekeningen en aquarelletjes bevatten, mijn gedichten en de losse gedachten die ik af en toe archiveer door ze online te publiceren.